Saturday, August 24, 2013

ಮೂರು ವರ್ಷಗಳು..

ಪಿತಾಜಿ.. ಮೂರು ವರ್ಷಗಳು ಕಳೆಯಿತು.. ನೀವಿಲ್ಲದೆ ಹೇಗೆ ಕಾಲ ಓಡುತ್ತಿದೆ ಎಂದೇ ತಿಳಿಯುತ್ತಿಲ್ಲ.. ಈ ಮೂರು ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ, ನಿಮಗೆ ಮಾತು ಕೊಟ್ಟಿದ್ದರಲ್ಲಿ ಅಂತೂ ಒಂದನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿದೆ ಎಂದು ಖುಷಿ ಪಡಬೇಕಾ? ಅಥವ ಉಳಿದದ್ದನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಲಾಗದಿದ್ದಕ್ಕೇ ನನ್ನ ಮೇಲೇ ನಾನೇ ಬೇಸರಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕೆ.. ಗೊತ್ತಾಗ್ತಿಲ್ಲ.. ಮನಸಿಗೆ ವೇದನೆ ಹೆಚ್ಚುತ್ತಲೇ ಇದೆ.. ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿರುವ ನಿರ್ಧಾರಗಳ ಮೇಲೆ ನನಗೆ ನಂಬಿಕೆ ಇಲ್ಲವಂತಾಗಿದೆ. ಹೋಗುತ್ತಿರುವ ದಾರಿ ಸರಿನಾ ತಪ್ಪಾ ಅಂತ ನಿರ್ಧಾರ ಮಾಡೋ ಸಾಮರ್ಥ್ಯಾನೆ ಕಳಕೊಂಡಿದೀನೇನೋ ಅಂತ ಅನಿಸ್ತಿದೆ.. ದಿನಗಳು ಕಳೆದಂತೆಲ್ಲ.. ನಾನು ದುರ್ಬಲನಾಗುತ್ತಿದ್ದೀನೇನೋ ಅಂತ ಅನಿಸಿಬಿಟ್ಟಿದೆ. ವರ್ಷದಿಂದ ವರ್ಷಕ್ಕೆ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಗಳು ಪ್ರತಿಕೂಲವಾಗುತ್ತಿದೆಯೇ ಹೊರತು ಅನುಕೂಲಕರವಾಗುತ್ತಿಲ್ಲ. ಬಹುಶಃ ನನ್ನ ನಿಲುವು, ಅನಿಸಿಕೆ, ಅನುಭವ, ಸಿದ್ಧಾಂತಗಳಲ್ಲೇ ಏನೋ ತೊಂದರೆ ಇದೆಯೇನೋ ಅಂತ ಅನಿಸ್ತಿದೆ. ಇಂಥಾ ಟೈಮಲ್ಲಿ ನೀವಿರಬೇಕಿತ್ತು ಪಿತಾಜಿ.. ನಿಮ್ ಹತ್ರ ನನ್ ಎಲ್ಲಾ ನೋವು ಹೇಳ್ಕೋಬೇಕು ಅಂತ ಅನಿಸ್ತಿದೆ.. ನಿಮ್ಮನ್ನು ಗಟ್ಟಿಯಾಗಿ ತಬ್ಕೋಬೇಕು.. ನಿಮ್ಮ ಭುಜದ ಮೇಲೆ ತಲೆ ಒರಗಿಸಬೇಕು.. ನಿಮ್ಮ ಸಾಂತ್ವನದ ಮಾತುಗಳ ಕೊರತೆಯಿಂದಾಗಿ ನನ್ನ ಜೀವನದ ಗತಿಯೇ ಬದಲಾಗಿಬಿಟ್ಟಿದೆ... ಮಿಸ್ ಯು ಪಿತಾಜಿ..

//ಬಾಬು, ನಾನ್ನ

Saturday, August 3, 2013

ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕೆ ಕಿಚ್ಚು ಹಚ್ಚೆಂದ ಸರ್ವಜ್ಞ

ಹೀಗೊಂದು ಕಥೆ..
ಆ ರೈತನದು ನೆಮ್ಮದಿಯ ಕುಟುಂಬ.. ಇಬ್ಬರು ಗಂದು ಮಕ್ಕಳು, ಹೆಂಡತಿ, ಜೋಡಿ ಎತ್ತು, ಒಂದು ಹಸು ಮತ್ತು ಎರಡೆಕೆರೆ ಜಮೀನು.. ಇನ್ನೇನು ಬೇಕು.. ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕೆ ಕಿಚ್ಚು ಹಚ್ಚೆಂದ ಸರ್ವಜ್ಞ..
ಸರ್ಕಾರದ ಯೋಜನೆಗಳಿಂದಾಗಿ ಬಡವರು ಇಂದು ಬಡವರಾಗಿರಲಿಲ್ಲ. ಯಾರಿಗೂ ಪ್ರತೀ ದಿನ ಕೂಲಿ ಮಾಡುವ ಅವಶ್ಯಕತೆ ಇರಲಿಲ್ಲ.. ಅಕ್ಕಿ ಸರ್ಕಾರ ಕೊಟ್ಟರೆ ಉಳಿದ ಮನೆ ಖರ್ಚಿಗೆ ತಿಂಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದೆರೆಡು ದಿನ ಕೆಲಸ ಮಾಡಿದರೆ ಜೀವನ ಹೇಗೂ ನಡೆಯುತ್ತಿತ್ತು..
ಇರುವ ಎರಡೆಕೆರೆ ಜಮೀನಿಗೆ ಕೂಲಿ ಮಾಡುವವರನ್ನು ಕರೆಸುವ ಅವಶ್ಯಕತೆ ಇಲ್ಲದಿದ್ದುದ್ದರಿಂದ ರೈತ ತನ್ನೆರೆಡು ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಕೃಷಿ ಕೆಲಸದಲ್ಲೇ ತೊಡಗಿಸಿದ್ದ. ಕಾಲ ಕ್ರಮೇಣ ಇಬ್ಬರು ಮಕ್ಕಳು ದೊಡ್ಡವರಾದರು.. ಮದುವೆ ಆಗಿ ಅವ್ರಿಗೂ ಮಕ್ಕಳಾದರು.. ಕುಟುಂಬ ಬೆಳೆಯಿತು.. ಜೀವನ ನಿರ್ವಹಣೆಗೆ ಬೇಕಾದ ವಸ್ತುಗಳ ಬೆಲೆಗಳೂ ಏರಿದವು.. ಆದರೆ ಅಪ್ಪ ನೀಡಿದ್ದ ಜಮೀನು ಮಾತ್ರ ಎರಡೆಕೆರೆ ಅಷ್ಟೇ ಉಳಿದಿತ್ತು.. ಅದು ನಾಲ್ಕು ಎಕರೆ ಆಗಿ ಬೆಳೆಯಲಿಲ್ಲ.. ಅತ್ತ ವಿಧ್ಯಾಬ್ಯಾಸವಾದರೂ ಇದ್ದಿದ್ದರೆ ನಗರಕ್ಕೆ ವಲಸೆ ಹೋಗಬಹುದಿತ್ತು.. ಸರ್ಕಾರದ ಯೋಜನೆಗಳನ್ನು ಅನುಭವಿಸೋಣ ಎಂದರೆ ಜಾತಿ ಆಧಾರಿತವಾಗಿ ಒಕ್ಕಲಿಗರು.. ಹಾಗಾಗಿ ಎಲ್ಲಾ ಯೋಜನೆಗಳು ಇವರಿಗಾಗಿ ರೂಪಿಸಿದ್ದಲ್ಲ.
 ಇದ್ದ ಜಮೀನನ್ನು ಸಮಪಾಲು ಮಾಡಿಕೊಂಡರು.. ಎರಡೆಕೆರೆ ಈಗ ಒಂದೆಕೆರೆ ಆಯಿತು..  ಒಂದೆಕೆರೆ ಜಮೀನಿನಲ್ಲಿ ಕೃಷಿ ಮಾಡಲು ಹೊರಗಿನ ಕೂಲಿಗಳ ಅವಶ್ಯಕತೆ ಏಕೆ ನಮ್ಮಪ್ಪನ ಕಾಲದಲ್ಲ್ಲಿ ಎರೆಡೆಕೆರೆ ಜಮೀನಿನಲ್ಲಿ ನಾವು ಗೇಯಲಿಲ್ಲವೇ ಎಮ್ದು ಇಬ್ಬರೂ ತಮ್ಮ ತಮ್ಮ ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಓದಲು ಕಳಿಸದೆ ಕೃಷಿಗೆ ಹಚ್ಚಿದರು.. ಇದ್ದದ್ದರಲ್ಲೇ ನೆಮ್ಮದಿ ಜೀವನ..  ಗೇಯಲು ಒಂದೆಕೆರೆ ಭೂಮಿ, ಹೆಂಡತಿ ಮಕ್ಕಳು.. ಮತ್ತೆ ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕೆ ಕಿಚ್ಚು ಹಚ್ಚೆಂದ ಸರ್ವಜ್ಞ..
ಇವರ ಮಕ್ಕಳೂ ದೊಡ್ಡವರಾದರು ಇದ್ದ ಒಂದು ಎಕರೆಯನ್ನು ಸಮ ಪಾಲು ಮಾಡಿಕೊಂಡರು.
ಅರ್ಧ ಎಕರೆಯಲ್ಲಿ ಈಗ ಕುಟುಂಬ ನಡೆಸುವುದು ಕಷ್ಟವಾಯಿತು. ಗ್ರಾಮ ಪಂಚಾಯಿತಿ ಮೆಂಬರ್ ಸಹಾಯ ಪಡೆದು ಮಧ್ಯಮ ವರ್ಗ ಲೇಬಲ್ ಕಿತ್ತು ಬಿಪಿಎಲ್ ಪಟ್ಟ ಕಟ್ಟಿಕೊಂಡರು.. ಸರ್ಕಾರ ಇವರಿಗಾಗಿಯೇ ಎಂದು ಹಲವಾರು ಯೋಜನೆಗಳನ್ನು ಪ್ರಕಟಿಸಿತು...  ಇದ್ದ ಅರ್ಧ ಎಕರೆಯಲ್ಲಿ ಗೇಯಬೇಕಾದ ಅನಿವಾರ್ಯತೆ ಏನೂ ಬರಲಿಲ್ಲ.. ಹೈನುಗಾರಿಕೆ ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದ.. ಹಸುವಿಗೆ ಸರ್ಕಾರ ಸಬ್ಸಿಡಿಯಲ್ಲಿ ಪಶು ಆಹಾರ ನೀಡಿತು.. ಹಾಲಿಗೆ ಬೆಂಬಲ ಬೆಲೆ ಕೊಟ್ಟಿತು.. ೧ ರೂಪಾಯಿಗೆ ಅಕ್ಕಿ ಕೊಟ್ಟಿತು..

ಇನ್ನೇನು ಬೇಕು ಮತ್ತೆ ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕೆ ಕಿಚ್ಚು ಹಚ್ಚೆಂದ ಸರ್ವಜ್ಞ..